تبلیغات
ویدیا گراف _ عکس و گرافیک   - سر انجام تحریم ها علیه کشورمان چه خواهد شد؟

 
 


سر انجام تحریم ها علیه کشورمان چه خواهد شد؟

لطفا در صورتی که قصد خواندن این مطلب را دارید تمامی آن را بخوانید
( ضمنا هرگونه برداشت از این مطلب کاملا آزاد است )

1-    1-  تحریم ها علیه جمهوری اسلامی ایران محصول امروز و عملکرد هسته ای ایران نیست . از 20/1/1359 رسما تحریم ها علیه ایران شروع شد و این روند در 32 سال گذشته ادامه داشته است آنچه اکنون برجسته شده است همراهی اروپا با امریکا و به کارگیری نهاد های بین المللی علیه جمهوری اسلامی ایران است مطالعه 32 سال گذشته نشان می دهد که تحریم ها رمز و کلید موفقیت پیشرفت ماست . تجربه نشان داده است در هر بخشی که سخت تر بوده است ما موفق تر عمل کرده ایم و به پیشرفت بیشتری نایل شده ایم . بروز خلاقیت نتیجه تحریم ایت . حوزه نظامی که مشمول اولین تحریم ها شد اکنون قوی ترین بخش صنعتی کشور است . در حوزه  علم و صنایع هر کجا احساس خطر بیشتری کرده ایم ، مسئله را از درون حل کرده ایم . دو سال پیش بنزین  در آستانه جنگ روانی تحریم قرار گرفت لذا مجبور شدیم تا هم صرف را نهادینه کنیم و هم پالایشگاه ها را توسعه دهیم . متاسفانه هرکجا درب کالا ها و تکنولوژی به روی ما باز بوده است خودمان چیزی برای گفتن نداریم .

       موارد 2 و 3 و 4 در ادامه مطلب                      

1-      2- این ساده اندیشی است که گمان کنیم تحریم ها به خاطر مسئله هسته ای یا حقوق بشر یا تروریسم است . مسئله انقلاب اسلامی یک مسئله معرفت شناسانه است و اختلاف این دو ذاتی و مبنایی است . حکومت اسلامی در مقابل اومانیزم ، اسلام سیاسی در مقابل لیبراسیم ، نظام سلطه در مقابل نظام مستضعفین امری ماهوی است به همین دلیل حضرت امام معتقد بود «تا کفر و شرک هست مبارزه هست »

2-     3-  حتی اگر بخواهیم تحریم ها را نه به مبانی نظام جمهوری اسلامی که به رفتار آن نسبت دهیم ، جرم نظام جمهوری اسلامی چیست آیا ما بمب اتم می سازیم ؟ آیا تا کنون بازرسان آژانس یا یک مرجع رسمی سندی بر انحراف ما نشان داده است ؟ اکنون که ما جرمی نکرده ایم در مقابل تحریم ها چه باید بکنیم ؟ چه چیزی را باید تسلیم کنیم ؟ از چه چیزی باید عقب نشینی کنیم ؟ یک راه وجود دارد و آن هم عقب نشینی و تعطیل کردن انرژی صلح آمیز هسته ای است . آیا تاریخ آیندگان و عزت ملی اجازه این کار را به مسئولین فعلی کشور می دهد .؟ آیا آیندگان وادادگی ما را در این صحنه با قرار داد ترکمنچای و گلستان و قراردادهای 1919 و 1907 مقایسه نخواهند کرد ؟ اکنون غرب همان مسیری را برای ما انتخاب کرده که در عاشورای سال 61 هجری مقابل حسین (ع) قرار دادند . یا بیعت یا مرگ . یا عقب نشینی از مسئله هسته ای یا جنگ و تحریم و نابودی . در مکتب تشیع کدام را باید پذیرفت ؟ و عزت را چگونه باید حفظ کرد ؟ وقتی بین ذلت و مرگ قرار گرفته ایم کدام را باید انتخاب کنیم ؟

3-     4- قطعا مسئولین نظام می دانند چه می کنند (این جمله از مقام معظم رهبری است ) و با عقلانیت تصمیم می گیرند . درمکتب امام و مقام معظم رهبری مصلحت نظام خط قرمز است .آنگونه که امام در پذیرش قطعنامه 598 عمل کرد که « از هر آنچه گفته بودم گذشتم و اگر آبرویی داشتم با خدا معامله کردم » لذا اگر تحریم ها معیشت یا اصل نظام را به خطر می انداخت حتما تصمیمات نظام چیز دیگری بود . عقلانیت و تیزهوشی از برجسته ترین ویژگی های مقام معظم رهبری است . بنابراین با مرز خط نرسیده ایم و انشااله نخواهیم رسید.





برچسب ها: ایران، تحریم، انرژی هسته ای، امریکا، اروپا، مقام معظم رهبری، امام، تروریسم، جمهوری اسلامی ایران، ترکمنچای، گلستان، قرداد، حقوق بشر، انقلاب اسلامی، تیزهوشی، مسئولین، عقب نشینی، بمب اتم، نیروگاه اتمی، بیعت، حسین(ع)، مرگ، عاشورا، صنایع نظامی، علم و صنعت،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 26 اردیبهشت 1391 توسط [حجت]
تمامی حقوق این وبلاگ متعلق به "ویــدیــا" است

  • مطالب روز
  • بالشت
  • فارسی بوک
  • آریس مت